25 маусым

1783 жылы француз химигі Антуан Лоран Лавуазье Париж ғылым академиясында судың - H2O – оттек пен сутектің қосындысы екенін мәлімдеді. Ал, екі жылдан соң, әскери инженер Жан Меньемен олардан суды синтездеді. 1730 жылы Польша королі Август ІІ тарихта болмаған ең үлкен банкетті /30 мың адам/ ұйымдастырды.

1783 жылы француз химигі Антуан Лоран Лавуазье Париж ғылым академиясында судың - H2O – оттек пен сутектің қосындысы екенін мәлімдеді. Ал, екі жылдан соң, әскери инженер Жан Меньемен олардан суды синтездеді. 1730 жылы Польша королі Август ІІ тарихта болмаған ең үлкен банкетті /30 мың адам/ ұйымдастырды. 1630 жылы губернатор Уинтроп АҚШ тарихында алғаш рет асты шанышқымен ішті.

25 маусым

1783 жылы француз химигі Антуан Лоран Лавуазье Париж ғылым академиясында судың - H2O – оттек пен сутектің қосындысы екенін мәлімдеді. Ал, екі жылдан соң, әскери инженер Жан Меньемен олардан суды синтездеді. 1730 жылы Польша королі Август ІІ тарихта болмаған ең үлкен банкетті /30 мың адам/ ұйымдастырды. 1630 жылы губернатор Уинтроп АҚШ тарихында алғаш рет асты шанышқымен ішті.

1783 жылы француз химигі Антуан Лоран Лавуазье Париж ғылым академиясында судың - H2O – оттек пен сутектің қосындысы екенін мәлімдеді. Ал, екі жылдан соң, әскери инженер Жан Меньемен олардан суды синтездеді.

1730 жылы Польша королі Август ІІ тарихта болмаған ең үлкен банкетті /30 мың адам/ ұйымдастырды. 1687-1689 жылдары Саксония тағының мұрагері Еуропаны саяхаттайды. Версаль және Лондон Сарайларының салтанаты мен әсемдігіне таң қалған ол, 1697 жылы Польша корольдығына таққа отырған соң, өз ауласын әсемдеуге қыруар қаржы бөлді.

1630 жылы губернатор Уинтроп АҚШ тарихында алғаш рет асты шанышқымен ішті. Бұл әрекет алғашында қоғамда үлкен дау туғызды. Жалпы, қытайлықтар әлі күнге дейін күрішті Конфуций бастап кеткендей, таяқшалармен жейді. Ежелгі гректер мен римдіктер асты қолмен ішкен. Тамақтанып болған соң, қолдарын нанмен сүртетін болған. Кейінірек олар асты саусаққа киілетін арнайы қолғаппен ішкен. Күйдірілген балшықтан жасалған қасықтар біздің эрамызға дейінгі 3 мыңжылдықта, неолит дәуірінде пайда болды. Кейіннен қасықтар ағаштан, мүйізден, қоладан, алтыннан, күмістен жасалатын болды. Алайда ол қасықтардың ұстайтын жері өте қысқа еді, оны бес саусақпен қатар ұстауға тура келетін. 17 ғасырларда қасықты мәнерлеп, үш саусақпен ұстау қалыпқа енді. Сол уақытта ас ішуге қажетті аспаптардың тұтқасы бірнеше есеге ұзарды. Алтын, ал ұстайтын жері піл сүйегінен жасалған шанышқы жалғыз данамен 11 ғасырда Византия ханшасында болды. Ал Италияға шанышқы екі тісті болып келді, бірақ оны императорлар аспаптан гөрі ойыншық ретінде пайдаланатын. Француз корольдері 14 ғасырдан бастап қолмен емес, осы шанышқымен ас іше бастады. Ол 16 ғасырға дейін тек корольдердің аспабы ретінде ғана пайдаланылды. Өйткені, шанышқы байлық белгісі ретінде ақсүйектер ортасында ғана пайдаланылды.